Πέθανε ο Άλαν Γουάιτ, ντράμερ των Yes

Έναρξη

Είχε παίξει σε άλμπουμ των Τζον Λένον και Τζορτζ Χάρισον

Στα 72 του έφυγε από τη ζωή ο Alan White, ένας εκ των εμβληματικών ντράμερ των YES για 50 χρόνια.

Επίσης, τον συναντάμε στο “Imagine” του John Lennon.

Το επιβεβαίωσε και η γυναίκα του, Gigi, με ανάρτηση στο facebook:

“Ο αγαπημένος μας Alan έφυγε στις 26/5 στο σπίτι του στο Seattle. Εκτός από ένας rock star για έξι δεκαετίες, με πολλούς θαυμαστές παγκοσμίως, ήταν ένας πραγματικός κύριος κι ένας πολύ καλός φίλος.”

Γεννήθηκε στο Pelton, County Durham της Αγγλίας στις 14 Ιουνίου 1949 και ξεκίνησε μαθήματα πιάνου σε ηλικία 6 ετών, ενώ στα 12 ξεκίνησε και ντραμς.

Ο Γουάιτ ήταν ένα από τα μακροβιότερα μέλη της μπάντας, στην οποία εντάχθηκε το 1972 διαδεχόμενος τον Μπιλ Μπράφορντ, ο οποίος πήγε στους King Crimson.

Ο Βρετανός μουσικός γεννήθηκε το 1949 και άρχισε να παίζει ντραμς από τα 12 χρόνια του. Ένα χρόνο αργότερα μπήκε στην πρώτη του μπάντα, τους Downbeats και μετέπειτα Blue Chips.

Όταν ο Τζον Λένον τον είδε να παίζει με ένα άλλο συγκρότημα, τους Griffin, τον πήρε για ντράμερ στους Plastic Ono Band, που είχε φτιάξει με την Γιόκο Όνο. Ο Γουάιτ είχε τρεις ημέρες για να μάθει τα κομμάτια του συγκροτήματος προκειμένου να παίξει στη συναυλία, από το οποίο προέκυψε το άλμπουμ «Live Peace in Toronto 1969». Επίσης έπαιξε ντραμς στο άλμπουμ του Λένον «Imagine», όπως και στο «All Things Must Pass» του Τζορτζ Χάρισον.

Το 1972 του ζητήθηκε να ενταχθεί στους Yes και ξανά είχε μόνο τρεις ημέρες για να μάθει το ρεπερτόριο της μπάντας πριν από περιοδεία της στις ΗΠΑ. Το πρώτο στούντιο άλμπουμ στο οποίο έπαιξε- το έκτο της μπάντας- ήταν το «Tales from Topographic Oceans», το οποίο αποτέλεσε και το πρώτο Νο1 των Yes στα βρετανικά τσαρτς.

Αν και οι επιτυχίες συνεχίστηκαν, άρχισαν να εμφανίζονται ρωγμές στην μπάντα και στις αρχές του ‘80 αποχώρησαν ο κιμπορντίστας Ρικ Γουέικμαν και ο τραγουδιστής Τζον Άντερσον. Παρότι έγιναν νέες προσθήκες, τελικά οι Yes διαλύθηκαν το 1981.

Ο Γουάιτ έπαιξε με τον μπασίστα των Yes, Κρις Σκουάιρ και τον Τζίμι Πέιτζ στους XYZ, η δουλειά των οποίων δεν κυκλοφόρησε ποτέ επίσημα. Στη συνέχεια ίδρυσε τους Cinema, με τον Σκουάιρ, τον κιμπορντίστα των Yes Τόνι Κέι και τον κιθαρίστα τους Τρέβορ Ράμπιν. Τα demos τους έκαναν τον Τζον Άντερσον να επιστρέψει και σύντομα υιοθέτησαν ξανά το όνομα Yes. Ακολούθησε η περίοδος της μεγαλύτερης εμπορικής επιτυχίας του συγκροτήματος τις ΗΠΑ και το «Owner of a Lonely Heart» έφτασε στο Νο1 το 1983.

Ο Άντερσον έφυγε ξανά το 1988 για να σχηματίσει άλλη μπάντα. Η σύνθεση των Yes συνέχισε να αλλάζει τα επόμενα χρόνια και υπήρξε άλλο ένα διάλειμμα την περίοδο 2005-2008, αλλά ο Γουάιτ παρέμεινε η «καρδιά» της μπάντας. Άρχισε να αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας το 2016, κάτι που σήμαινε ότι έπρεπε να περιοριστεί ο ρόλος του, αλλά συνέχισε να παίζει για λίγο σε κάθε εμφάνιση του γκρουπ.

Οι YES θα αφιερώσουν την 50th Anniversary Close to the Edge UK Tour στη μνήμη του Alan White.